Önce sormalı insan bir kendine!

145

 Eşitlik, adalet vb. birçok konudan bahsederiz hep.
 Sürekli bir tartışma, birşeyleri savunma çabasındayız.
 Tarafsız olduğumuza diğer herkes gibi kendimizi de inandırmak isteriz sürekli.
 Çünkü; tarafsız olduğumuza inanırsak, vicdanımız da rahat olacaktır, aklımızca.
 Öyle olduğunu düşünenlerdendim bende bugüne kadar.
 Bazı konularda hala da öyleyim.
 Farkettim ki tamamen tarafsız değilmişim oysa ben.
 Çoğumuz da değiliz aslında.
 Etliye, sütüye karışmayınca hallolmuyor hiçbirşey.
 Tarafsızlığı kabullenmek çok daha kolay geliyor inanın diğer birçok konudan.
 Lafta, onur ve şeref gibi birçok değer için yaşarız biz.
 Kesin ve net yargılar koyarız hatta çoğu zaman.
  İstediğimiz olmak zorundadır ya bizlerin!
 Birşey ya evettir ya da hayır.
 Ya siyah ya da beyazdır dünya.
 Rengimizi kaybeder, at gözlüğüyle bakarız hayata.
 Oysa; birde gri, birde belki olmalı hafızamızda.
 Herşey net olamaz!
 Kesin yargı konulamaz!
 Biz yaşadığımız bugünü bile bilemezken, nasıl diyebiliriz ki; ben asla yapmam, gitmem, bakmam, sevmem?
  Karşımıza neler çıkacağını bilemeyiz.
 Hangimiz karşı koyar hayatın önümüze sunduklarına?
 Varmı öyle bir lüksümüz?
 Yükselmek için ez denildiğinde, para için sat dendiğinde, imkan varsa güç ve kibire karşı koy hadi?
 Hepimiz acırda, hangimiz yardım eder; düşene?
 Kaza gördüğünde, bir çocuk bulduğunda  ya da terkedilmiş..
 Kimler cesaret eder yardım etmeye?
 Kimler karşı koyar iğrenç dediğimiz güce?
 Erkek ya da kız cinsiyet ayrımı yapmadan, kaçımız bacağı olmayan birine bakar?
 Sevgili listenizde var mı görme, yürüme engelli herhangi biri?
 Varsa yanındamısınız hala, göze alabildiniz mi bir ömür O'nu göğüslemeyi?
 Hiç sanmıyorum!
 İnanın var deseniz bile inanasım gelmiyor.
 Çoğunluk olarak yapmadığımıza öyle çok eminim ki!
 Varsa eğer yapabilen, onlarda zaten takdire şayan...
 Bu ülkede hala sokak ortasında hamile olan sevgilisini öldüren adamı izleyenler varken inanasım gelmiyor.
 Sadece fiziksel değil ki suç işlemek!
 Herşeyi eleştirip harekete geçmeyen insanlarız biz.
 Her konuya bir lafımız var da faaliyette yolda kalıyoruz.
 Kolayımıza geliyor susmak.
 Sustukça daha da çirkinleşiyoruz.
 Herkesi silebiliyor bir kalemde, acımadan kazıyoruz kuyularını.
 Bana bulaşmasın da ne yaparsa yapsın diye bir mantık kabul etmiyorum.
 Biraz taşın altına sokmak lazım elimizi.
  Yapamıyorsak susmak, sadece biliyorsak konuşmak lazım.
 Biribirimizi kabul etmek yerine savaşıyorsak hala, yaşamak için herşeyi yapıp sonrada milleti karalıyor, kovuyor, dışlıyorsak, önce sormalı insan bir kendine; herkes kötüde bir iyi ben miyim ?
 

Kaynak : http://yenisehirim.com/hulyagedikli.html

Yazarın Tüm Yazıları

Önce sormalı insan bir kendine!